Estepona – De plek waar het allemaal begon
Drie jaar geleden, in het voorjaar, besloten we om voor het eerst met de kinderen naar Spanje te gaan. Toen nog alleen met Loek en Teddy. Teddy was net 2. Gewoon, een spontane reis. We wilden de regio verkennen waar onze vrienden naartoe gingen verhuizen. Uit nieuwsgierigheid. Om te voelen waar zij zo van genoten.
We kozen voor Estepona – helemaal in het zuiden van Spanje. Niet alleen vanwege het heerlijke klimaat, maar ook omdat ze Estepona de jardín de España noemen: de tuin van Spanje. En dat is het écht. Alles is groen, overal bomen en bloemen in bloei. Het dorp zelf is prachtig versierd: witte huisjes met gekleurde bloempotjes aan de muren. Zie de foto! Daar word je toch meteen vrolijk van?
Het ademt die echte oude Spaanse sfeer. Veel smalle straatjes vol kleur, kunst op de muren, overal kinderen en oude Spaanse mensen op straat. Het leeft. Het bruist. We voelden ons meteen thuis.
We huurden via Airbnb een huis van ene Louis – een prachtig familiehuis dat hij samen met zijn broers had geërfd na het overlijden van hun moeder. Ze hadden het huis naar haar vernoemd. Het stond boven op een berg, helder oranje van kleur, en met een uitzicht… wauw. De bergen en de zee strekten zich uit voor onze ogen. We wisten het toen nog niet, maar dit huis zou een vaste plek worden in ons leven. Ook Louis is nu een vriend!
Sinds die eerste reis keerden we elk jaar terug in mei. Soms zelfs ook in het najaar. Wat begon als een week, werden er twee. En uiteindelijk bleven we soms zelfs de hele maand. We gingen ook terug met familie en vrienden en raden het regelmatig aan bij andere. De kinderen waren er zó gelukkig. Grote speeltuinen pal aan zee, kilometerslang. Lokale families die daar tot in de avond samenkomen. Iedereen leeft buiten.
We genoten van zonsopgangen en zonsondergangen – vanaf het huis of vanaf ons favoriete plekje aan zee: Playa Cristo. De bergen kleurden van bruin naar oranje tot felrood. Magisch. En steeds vaker stelde we ons die vraag: Hoe zou het zijn om hier te wonen of voor een lange tijd te verblijven?
Wanneer ik deze tekst bedenk en schrijf zit ik weer op die berg in het oranje prachtige huis van Louis. Met uitzicht op de zee en de bergen. Zo dankbaar dat ik nu precies daar ben waar ik toen van droomde.
• The view
Casa Broeren 🌞 
Plaats een reactie