Casa Broeren 🌞

Soms neem je een beslissing waarvan je denkt dat die tijdelijk is. Een hoofdstuk. Een ervaring. Een avontuur met een einddatum. Zo begon ons Spanje-verhaal ook. We vertrokken met het idee: we zien wel hoe het loopt. Een bepaalde periode, een plan in ons hoofd… en ergens ook de geruststellende gedachte: we kunnen altijd terug.

Maar Spanje had andere plannen met ons.

In het begin was alles nieuw — en elk begin is lastig. Een compleet ander ritme, een andere taal, een ander schoolsysteem, andere gewoontes. Soms voelde het als vakantie… en soms juist helemaal niet. We moesten onze plek vinden, loslaten Ons tempo. Ons vertrouwen. Maar langzaam gebeurde er iets. We begonnen ons hier niet alleen te redden — we begonnen ons hier thuis te voelen.

Het leven hier voelt anders. Meer buiten. Meer samen. Meer ruimte. De kinderen bloeien op. Wij voelen minder haast, minder druk. Meer zon. Meer lucht. En ergens na de feestdagen beseften we: willen we dit eigenlijk al opgeven? Er is nog zoveel te ontdekken.

Het antwoord kwam niet in één keer. Het groeide. Natuurlijk was er twijfel. Wat betekent dit voor werk? Voor school? Voor onze kinderen? Voor familie in Nederland? Is dit verstandig? Maar soms gaat het niet alleen om verstandig zijn. Soms gaat het om voelen. En ons gevoel zei steeds vaker: dit klopt nog. Dit is nog niet klaar.

We hebben veel gepraat. Gewikt en gewogen. Scenario’s gemaakt. Lijstjes met voor- en nadelen. En uiteindelijk was er niet één groot moment van “JA!”. Het was meer een rustige, gezamenlijke conclusie: waarom zouden we weggaan als we hier gelukkig zijn?

Dus besloten we ons avontuur in Spanje te verlengen. Niet omdat alles perfect is, maar omdat het goed voelt. En voor nu is dat genoeg.

Het is zo bijzonder om te zien hoe de kinderen het leven hier nu écht leven. Ze begrijpen de Spaanse taal steeds beter en voelen zich hier steeds meer thuis. Ze kunnen meer zichzelf zijn. De Spaanse gewoontes zijn inmiddels ook een beetje de onze geworden: langere dagen, later naar bed, later opstaan, altijd buiten zijn en de vrijheid voelen.

We gunnen de kinderen daarom een tweede schooljaar hier. Ik weet zeker dat ze dat weer op een hele nieuwe manier zullen ervaren.

Toen we het nieuws met hen deelden dat we blijven, pakten ze dat — los van duizend vragen — eigenlijk heel goed op. Natuurlijk waren er even emoties, maar daarna kwam steeds meer het vertrouwen: zolang we samen zijn, komt alles goed. Zo bijzonder en fijn dat onze kinderen dat ook zo voelen.

In de zomer zullen we zes weken in Nederland zijn en daar hebben we ook veel zin in. Naast de nodige regelzaken willen we vooral voelen waar we behoefte aan hebben. Niets staat vast gepland, gewoon zien wat het ons brengt. Sowieso gaan we onze dierbaren opzoeken en misschien gooien we onze tent ergens op. Go with the flow… heerlijk. Wat een rijkdom.

Deze beslissing heeft me zoveel rust gegeven. Niet meer het gevoel dat alles in korte tijd moet. Niet meer dat knagende idee dat we nog zoveel willen voordat het weer voorbij is. Nu hebben we de tijd. De tijd om ons avontuur voort te zetten en samen met onze kinderen de mooiste herinneringen te maken.

Hoe bijzonder is het dat we nu het leven leven dat we meer dan tien jaar geleden al voor ons zagen. Tijdens een van onze vele reizen samen spraken we met elkaar af: altijd doen wat voor ons goed voelt. Altijd blijven dromen. En vooral: altijd op avontuur blijven gaan.

Het Spaanse woord van dit moment: Aventura.

Nuestra aventura continúa.

Ons avontuur gaat verder … 💕